1- Duâ etmek için Ramazan, arefe, bayram, Cuma ve özellikle seher vakitlerini gözetmelidir. Kamet alındığı, ezan okunduğu zaman, secdeler arasında, namazların sonunda, müslümanların cihad ve savaş için saflar teşkil ettikleri sıralarda yapılan duâlar son derece makbuldür.
2- Kıbleye yönelerek duâ etmek, duâ ederken gömleğinin koltuk altındaki beyazlığı görünecek şekilde ellerini ileri kaldırmak, fakat gözleri göğe dikmemek.
3- Sesi fazla yükseltmeden, açıkla gizli arasında bir sesle duâ etmek.
4- Duâ ederken cümlelere vezin ve kafiye aramamak, seci' yapmaya çalışmamak, yapmacılığa asla kaçmamak. Zira duâ yalvarma yeridir, orada yapmacığın işi yoktur. Yüce Allah: "Tazarru' ve korku ile Rabbinize yalvarın, çünkü O, haddi aşanları sevmez. O'na korkarak ve umarak duâ ediniz. Allah'ın rahmeti iyilik edenlere yakındır." (A'raf Sûresi, 55-56) buyurmaktadır.
5- Huzur ve huşu' ile, umarak ve korkarak duâ etmek. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Onlar, hayır işlerine koşarlar, umarak ve korkarak bize yalvarırlar, ve bizden korkarlardı." (Enbiya Sûresi, 90)
6- Can-ü gönülden duâ etmek ve dûanın kabul edileceğine kesin olarak inanmak.
7- Israr ile duâ etmek ve duâyı üç kere tekrarlamak. İbn Mes'ud (r.a.) şöyle demiştir: "Hz. Peygamber Aleyhisselâm duâ ettiği zaman üç kere tekrar ederdi. Allah'tan bir şey istediği zaman üç kere isterdi." (Bkz.Zekiyyu'd-din Abdu'l-Azîm, at-Tarğîb)
8- Duâya hemen muradını söyleyerek değil, Allah'ın adını anarak, Allah'a hamd ederek başlamak Peygamber Efendimiz (s.a.v.) "Subhane rabbiye'l-Aliyyi'l-A'lâ'l-Vahhâb" diye başlardı. Duâya el-hamdulillâh ile başlamalı, el-Ahad, as-Samed gibi esma-i Husnâ isimleriyle veya Ya Erhame'r-râhimîn gibi övgü ve iclâl hitâplarıyla Allah'a niyaz etmelidir.
9- Allah'ın adını böylece andıktan sonra Peygamber (a.s.m.)'e salât ve selâm getirmek daha sonra da dileğini istemek.
10- Duâyı yine başlangıçta olduğu gibi Allah'a hamd ve Resulüne salât ve selâm getirmekle bitirmek. "Çünkü Allah, iki salâvât-ı şerîfeyi kabul eder. Bunları kabul edince aradaki duâyı da bunlar yüzü hürmetine reddetmez."
11- Kimin hakkını çiğnemiş, kime kötülük etmişse onlardan helâllik almak, herkesin hakkını geri vermek, günahlara tevbe etmek, ibadet ve taâte yönelmek suretiyle kalbi temizlemeğe çalışmak.
12- Müslümanlardan intikam almak, onlara zarar vermek gibi günah olan şeyleri istememek.
13- Allah'a duâ etmekten aslâ bıkmamak, umutsuzluğa düşmemek ve duâsının mutlaka bir gün kabul edileceğine inanmak.
14- Huzur-i kalb ile duâ etmek, duâ ederken Allah'tan başka her şeyi kalbden çıkarıp yalnız O'na güvenmek.
15- Kızgınlıkla kötü sözler söylememek, çoluk çocuğuna eşine, malına kötü duâ etmekten sakınmak. Çünkü bunlara yapacağı kötü duâ sonunda yine kendisine acı çektirecektir. Cenab-ı Allah, bir ayetinde "İnsan, hayra duâ ettiği gibi şerre de duâ etmektedir." diyor, bu gibi duâların iyi olmadığını haber veriyor.
16- Ana-babayı razı etmek, onların, misafirin duâsını almaya çalışmak, mazlûmun âhından kaçınmak. Zira mazlûmun duâsı geri çevrilmez, kabul edilir. Onun içindir ki atalarımız: "Alma mazlûmun âhını, çıkar âheste âheste" demişlerdir.
2- Kıbleye yönelerek duâ etmek, duâ ederken gömleğinin koltuk altındaki beyazlığı görünecek şekilde ellerini ileri kaldırmak, fakat gözleri göğe dikmemek.
3- Sesi fazla yükseltmeden, açıkla gizli arasında bir sesle duâ etmek.
4- Duâ ederken cümlelere vezin ve kafiye aramamak, seci' yapmaya çalışmamak, yapmacılığa asla kaçmamak. Zira duâ yalvarma yeridir, orada yapmacığın işi yoktur. Yüce Allah: "Tazarru' ve korku ile Rabbinize yalvarın, çünkü O, haddi aşanları sevmez. O'na korkarak ve umarak duâ ediniz. Allah'ın rahmeti iyilik edenlere yakındır." (A'raf Sûresi, 55-56) buyurmaktadır.
5- Huzur ve huşu' ile, umarak ve korkarak duâ etmek. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Onlar, hayır işlerine koşarlar, umarak ve korkarak bize yalvarırlar, ve bizden korkarlardı." (Enbiya Sûresi, 90)
6- Can-ü gönülden duâ etmek ve dûanın kabul edileceğine kesin olarak inanmak.
7- Israr ile duâ etmek ve duâyı üç kere tekrarlamak. İbn Mes'ud (r.a.) şöyle demiştir: "Hz. Peygamber Aleyhisselâm duâ ettiği zaman üç kere tekrar ederdi. Allah'tan bir şey istediği zaman üç kere isterdi." (Bkz.Zekiyyu'd-din Abdu'l-Azîm, at-Tarğîb)
8- Duâya hemen muradını söyleyerek değil, Allah'ın adını anarak, Allah'a hamd ederek başlamak Peygamber Efendimiz (s.a.v.) "Subhane rabbiye'l-Aliyyi'l-A'lâ'l-Vahhâb" diye başlardı. Duâya el-hamdulillâh ile başlamalı, el-Ahad, as-Samed gibi esma-i Husnâ isimleriyle veya Ya Erhame'r-râhimîn gibi övgü ve iclâl hitâplarıyla Allah'a niyaz etmelidir.
9- Allah'ın adını böylece andıktan sonra Peygamber (a.s.m.)'e salât ve selâm getirmek daha sonra da dileğini istemek.
10- Duâyı yine başlangıçta olduğu gibi Allah'a hamd ve Resulüne salât ve selâm getirmekle bitirmek. "Çünkü Allah, iki salâvât-ı şerîfeyi kabul eder. Bunları kabul edince aradaki duâyı da bunlar yüzü hürmetine reddetmez."
11- Kimin hakkını çiğnemiş, kime kötülük etmişse onlardan helâllik almak, herkesin hakkını geri vermek, günahlara tevbe etmek, ibadet ve taâte yönelmek suretiyle kalbi temizlemeğe çalışmak.
12- Müslümanlardan intikam almak, onlara zarar vermek gibi günah olan şeyleri istememek.
13- Allah'a duâ etmekten aslâ bıkmamak, umutsuzluğa düşmemek ve duâsının mutlaka bir gün kabul edileceğine inanmak.
14- Huzur-i kalb ile duâ etmek, duâ ederken Allah'tan başka her şeyi kalbden çıkarıp yalnız O'na güvenmek.
15- Kızgınlıkla kötü sözler söylememek, çoluk çocuğuna eşine, malına kötü duâ etmekten sakınmak. Çünkü bunlara yapacağı kötü duâ sonunda yine kendisine acı çektirecektir. Cenab-ı Allah, bir ayetinde "İnsan, hayra duâ ettiği gibi şerre de duâ etmektedir." diyor, bu gibi duâların iyi olmadığını haber veriyor.
16- Ana-babayı razı etmek, onların, misafirin duâsını almaya çalışmak, mazlûmun âhından kaçınmak. Zira mazlûmun duâsı geri çevrilmez, kabul edilir. Onun içindir ki atalarımız: "Alma mazlûmun âhını, çıkar âheste âheste" demişlerdir.
Yorumlar
Yorum Gönder